Het Sint-Pietersstation werd in 1913 voor de Wereldtentoonstelling gebouwd.

Station Gent-Sint-Pieters is het belangrijkste spoorwegstation van de stad Gent en het derde drukste in België, na Brussel- Centraal en -Zuid (tellingen 2009). Het werd in 1912 gebouwd ten zuiden van het oude stadscentrum ter voorbereiding van de wereldtentoonstelling van 1913. Het huidige station heeft twaalf perronsporen, maar tussen 2011 en ten vroegste 2020 zullen telkens 2 sporen per keer buiten dienst gesteld worden wegens renovatiewerkzaamheden. Dagelijks maken bijna 45.000 reizigers gebruik van het station.

 

Geschiedenis

postkaart Sint-PietersstationReeds op het eind van de jaren 1830 werd het gebied ten zuiden van Gent in oost-westrichting doorsneden door de spoorlijn Brussel- Oostende. Het eerste station in de stad werd het Station Gent-Zuid, een kopstation in het stadscentrum. Op de lijn Brussel-Oostende werd in de jaren 1889-1890 een kleine halte ingericht ten zuiden van de stad, het zogenaamde "Klein Sint-Pietersstation", een doorgangsstation enkele honderden meter oostwaarts van het latere Sint-Pietersstation, ter hoogte van het huidige Parkplein.

 

Begin 20ste eeuw werden plannen opgemaakt om dit gebied van de wijk Sint-Pieters-Aaigem ten zuiden van de historische stadskern te verstedelijken en ook een nieuw station werd hier gepland. Deze urbanisatie werden wat vooruitgeschoven met het oog op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913, wat ook de ontwikkeling van het nieuwe station stimuleerde. De opdracht tot ontwerpen van het station werd toegekend aan ingenieur Louis Cloquet rond 1908. Hij gaf het station een monumentaal voorkomen. Het station werd in lengterichting gebouwd langs de sporen van 1910 tot 1912. De voorgevel werd in noordelijke richting naar het nieuwe stationsplein (Koningin Maria Hendrikaplein) georiënteerd dat in 1912-1913 werd aangelegd. De sporen kwamen nu op een verhoogde berm om de waterwegen te overbruggen en overwegen te vermijden.

 

In kader van het Project Gent-Sint-Pieters wordt vanaf het najaar van 2006 het station en zijn hele omgeving grondig veranderd en vernieuwd. In het voorjaar van 2007 werd de oude metalen luifel vooraan het station afgebroken en vervangen door een nieuwe, glazen luifel. In oktober 2008 werd voor de nieuwe autotunnel, Timichegtunnel genaamd, de eerste dakplaat van rond de 2.000 ton onder de sporen geschoven (kant St. Denijslaan) en in februari 2009 werd vervolgens de tweede betonnen dakplaat van 1.800 ton onder de sporen van het station geschoven (kant Koningin Fabiolalaan). Beide werden ze tot één geheel gevormd en fungeren nu als de dakplaat van de nieuwe tunnel, die samen met de nieuwe tijdelijke tramtunnel in gebruik werd genomen in 2010.

 

De toren

Station Gent-Sint-Pieters heeft een karakteristieke uurwerktoren die asymmetrisch ten opzichte van de hoofdingang is geplaatst. Net zoals de toren van het oude postkantoor aan de Korenmarkt, dat door dezelfde architect (Louis Cloquet) werd ontworpen.

 

Men had in 1975 ontdekt dat de toren scheef stond. In 1999 werd bij de renovatie van het stationsgebouw opgemerkt dat de toren nog schever stond. Pas in 2005 werd het duidelijk hoe dramatisch de staat van de toren was: hij helde dertig centimeter over onder andere omdat de metalen steun binnenin kromgegroeid en volledig verroest was. Uiteraard was de toren niet meer water- en vochtbestendig. Ook de oude baksteen was niet meer vocht- en vorstbestendig, daarom werd besloten om de toren steen voor steen af te breken en weer op te bouwen in gewapend beton met een buitenzijde van bakstenen gemetseld die zo veel mogelijk lijken op de oorspronkelijke stenen. De nieuwe toren (kopie van de oude) werd tijdens de zomer van 2006 opgebouwd.

 

De hal

De hal van het station is versierd met muur- en plafondschilderingen. De muurschilderingen tonen taferelen die verschillende Belgische steden moeten voorstellen; bezoekers aan de Wereldtentoonstelling van 1913 konden zo ook met de rest van België kennismaken. Het betreft onder meer Oostende, Antwerpen, Brussel, Brugge, Kortrijk, Oudenaarde, Ieper en Mechelen.

 

Treindienst

Vanuit Gent-Sint-Pieters lopen de spoorlijnen 50 naar Brussel-Noord, 50A naar Brussel-Zuid en Brugge en Oostende, en 75 naar Rijsel. Tevens vertrekken de treinen over de lijnen 58 naar Eeklo en 59 naar Antwerpen van dit station.

 

Gent is vanuit het Sint-Pietersstation verbonden met de volgende steden: Aalst, Antwerpen, Oostende, Eeklo, Brugge, Brussel, Parij, Luik, Eupen, Rijsel, Kortrijk, Knokke/Blankenberge, De Panne, Tongeren, Leuven, Mechelen, Dendermonde, Ronse, Zottegem, Geraardsbergen

 

Dit aanbod wordt in de spitsuren versterkt met P-treinen.

 

Het tweede belangrijkste station van de stad is Gent-Dampoort, gelegen in de Dampoortwijk. Dit station langs de spoorlijnen 58 en 59 wordt bediend door de IC Rijsel - Kortrijk - Gent - Antwerpen en Antwerpen - Gent - Brugge - Oostende. Ook de L-trein naar Eeklo stopt er, evenals die naar Antwerpen-Centraal.

 

Streekvervoer

Voor de buurtspoorwegen was dit station het eindpunt voor alle tramlijnen, behalve de tram 'M' naar Merelbeke. Thans vertrekt een groot aantal streekbussen vanaf dit station. Tevens is het station een belangrijk knooppunt voor het stadsvervoer met vele tram- en buslijnen.

 

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Station_Gent-Sint-Pieters

Advertenties

Argenta

optiek collette

wakame

Lenoren Graphics

Uw reklame-banner hier?

Contacteer ons